Saliha Yılmaz(anne) - Gülin Yılmaz

    Yaşadıklarımı en başından anlatmam bunu okuyan sağlıklı insanların  avuç içi kadar olan bir et parçasının ne kadar değerli olduğunu anlatmama yetmeyecek.!
Çok küçük yaşta böbrek yetmezliği denen şey beni çemberine aldı.8 yaşında potasyum,fosfor ve tuzsuz denilen diyetlerle tanıştırıldım yetmezliğin nedeni sağ ve sol böbrekteki 'VUR'(mesaneye gelen idrarın böbreklere geri kaçması) tanısıydı zamanlar bu hastalığın ilk örneklerindendim ben teflon enjeksiyon yöntemiyle bu sorun giderildi Gençliğime kadar çok rahat yaşadım fakat çok nadir görülen şey bende ortaya çıktı ve 17 yaşında sol böbreğimdeki sorun yineledi ve sorun yeniden giderilemedi diyet yapmam ilaçlarıma dikkat etmem önerildi.22 yaşıma kadar her ay sürekli aileminde zoruyla kontrollerime gittim ailemin zoruyla diyorum çünkü bıkmıştım artık hastanelerden doktorlardan birde en hovarda çağlarımdaydım daha sonra kıymetini hiçbir zaman bilmediğim koskoca diyaliz makinesinin bile  böbreğin görevinin  4/1 ini gerçekleştirebildiği böbreklerimi 26 yaşında kaybettim.
Gözümü hayata yumana kadar zihnimden silinmeyecek bir tarih 23/02/08 de diyalize başladım babam vermek istiyordu böbreğini ama şeker hastasıydı.Abimin böbreklerinde de taş vardı annem kendisinin araştırılmasını istedi bu aralar ben bu konu hakkında o kadar araştırma yapmaya başlamıştım ki umutlarım yüreğimden toz zerreciği gibi akıyordu ve karşılaştığım konuştuğum çoğu doktor vücudun aldığım böbreği kabul etmesi değil de reddetmesi üzerinde o kadar çok duruyordu ki  kor-ku-yor-dum..!Bağlı bulunduğum hastanede tetkikler 5 ay gibi bir süreyi aşınca  başka bir yere gitmeyi daha doğru bulduk daha öncede bir tanıdığımın önerisiyle diyalize girmemde kolaylık sağlayacak fistül açtırmak için Emin Barış Akin bey'le tanışmıştık..Yaptığı ameliyatların başarı oranı %95 gibi bir pay olunca ve oraya muayene her gittiğinizde nakil olanların kendi çevrenizdeki diğer sağlıklı  insanlardan hiçbir farkı olmadan hayatlarına devam ettiğini gözlerinizle görünce herhalde kimse tereddüt etmez diye düşünüyorum ben ve annem hiç tereddütsüz Florance Nightıngale Organ Nakli Merkezi'nin takibine girdik şunu atlamadan kesinlikle yazımı sonlandırmak istemem bu yazıyı yazmamdaki amaç;ne hastaneyi övmek ne de doktorumu övmek!!!Tek amacım;yakınlarına yada sevdiklerine böbrek yada karaciğer bağışlamak isteyenlerin korkularıyla savaşmasını önlemektir hiç düşündünüz mü?Acaba neden çift böbrekle yaratıldık????Yada karaciğer bir parçası alındıktan sonra nasıl zamanla kendini yenileyebiliyor????LÜTFEN BÖBREK BAĞIŞLAMAKTAN KORKMAYIN.BİR İNSANI ÖLÜME YAVAŞ YAVAŞ GÖTÜREN ve GEÇİCİ BİR ÇÖZÜM OLAN DİYALİZDEN KURTARIN.
Nakil öncesi için gerekli olan tetkikler o kadar çabuk tamamlandı ki işimden dahi taviz vermedim.27 Mart 2009 saat 16:30 da yoğun bakımda gözlerimi aydınlık,bol bol düşünmeden su içebileceğim haftada 12 saatlik diyalizden kurtulduğum bir dünyaya açtım ve başta Barış Bey olmak üzere ekibi Mine Uraz ve Dilek Gürçay mesleklerindeki başarıdan dolayı takdir ediyorum ve Allah'ıma binlerce kez şükrediyorum doğru insanları benim karşıma çıkardığı için.Unutmadan söylemek istediğim bir nokta daha,biz hep doktorlara soru sormaya korkmuşuzdur yada gelen cevaplar hep tıp dilinde olmuştur o yüzden ben Barış hocama doktor demiyorum hastasına hastalığını bu kadar güzel açıklayan,ameliyat öncesi sonrası yaşayacaklarınızı birebir anlatan,işini profesyonelce yapan bir meslek aşığı sadece.!!!
ŞİMDİ...ALLAH'IN İZNİYLE,ANNEMİN BÖBREĞİ VE BARIŞ HOCAMIN MAHARETLİ ELLERİYLE YEPYENİ BİR HAYATA MERHABA.!!!

                                                                                              Gülin Yılmaz
İletişim:0536 254 85 01

            Bu yaşıma kadar sorsalardı eğer diyaliz ne diye ağzımdan belki tek belki çift kelime çıkabilirdi sadece ta ki kızım diyalize başlayana kadar..!!!1 yıl süreyle diyalize girdi.O kadar zor ki bir insanın diyalizden sonra ne hale geldiğini görmek,özellikle bu canınızdan çok sevdiğiniz evladınız olunca.Ben belki anne olduğum için hiç düşünmeden buna karar verdim buradan ve inşallah en azından bir insanın iyileşmesine sebebiyet vermek isterim bu yazımla şunu unutmayın tek böbrekli yaşamak yarım insan olmak demek değildir..Sevdiğinize can vermek yeniden dünyaya getirmiş gibi olmaktır bir böbreğim daha olsa yine verebilirim çünkü çok rahat bir ameliyat geçirdim.Laporoskopik denen yöntemle böbreğim kızıma nakledildi cuma günü ameliyat olduk Pazar günü evimdeydim.
Biz belki anne-kız olabiliriz bu sizin dayınızın amcanızın yada ne biliyim eşiniz başına gelebilir.Ama her ne olursa olsun bağışlayacağınız her organ sevdiğiniz insanın ellerinden yavaşça kaybettiği hayatını geri vermektir.

Saliha Yılmaz-Anne